Navallas ao lambre lambe

Un dos recordos máis vívidos da miña nenez son as navallas coas que miña mai comezaba a comida dunha boa parte dos sábados. O mercado de Ferreira do Valadouro vivía tempos mellores que os actuais, e eran moitas as pescantinas, de Foz e Burela principalmente, que cada sábado levaban o peixe á vila.

Tamén chegaba peixe de Viveiro, destacando por derriba de todo as exquisitas navallas, que por entón ou non tiñan o aprecio de hoxe ou se collí­an en grandes cantidades, xa que o prezo era moi asequible a calquera peto.

Temos que aclarar que na zona de Viveiro e Vicedo, e por extensión na meirande parte da Mariña de Lugo, chámase navalla ao molusco bivalvo que noutras zonas do paí­s leva o nome de cadelucha, e en castelán se denomina coquina. E o que na meirande parte de Galicia se coñece como navallas, na Mariña son longueiróns ou longueirolos e aguillolos cando nos aproximamos a Asturias.

Como dicía, as navallas que de Viveiro chegaban a Ferreira tiñan prezos moi axeitados, polo que calquera podí­a facer festa. Tradicionalmente comí­anse con arroz, pero miña mai era experta en cociñalas ao lambe-lambe: frí­tese cebola ben picada en bo aceite e incorpáranse un ramo de perexil e as navallas ben lavadas. Cando están abertas ponse algo de pemento picante, remexese e para a mesa, sen esquecer un bo pan para mollar no prebe. Marabilloso como tamén marabillosas son as navallas crúas, sempre que teñaamos garantí­a da súa depuración.

A receita non é nova. Xa o compostelán Manuel Marí­a Puga y Parga a recolle no Picadillo, unha das biblias gastronómicas dos galegos. O señor de Anzobre aplica a receita a unhas ameixas e castelaniza o nome, polo que lle saen almejas lame-lame. No substancial a receita non varí­a en nada, pero o resultado non é o mesmo, e as ameixas resultan moito menos apropiadas para esta preparación que as navallas.

Agora que comezou a tempada de recollida deste marisco é bo momento para probar a ancestral receita. Hoxe xa non hai navallas no mercado dos sébados de Ferreira, e os prezos andan polas nubes, pero todos podemos darnos un capricho de cando en vez. Fáganme caso a min ou ao ourensán Modesto Fernández “Camilo de Cela”, que en 1897 escribí­a, no prólogo á Agenda de cocina para 1897 de Angel Muro: “¡Ah! Cuando recuerda la memoria el regocijo que producen en el cuerpo humano las navallas ao lamelame de Viveiro…”

Recurso escaso

Nos últimso tempos este recurso está en franca regresión en Galía e xa prácticamente so se captura en Cedeira e en pequenas cantidades. O plan xeral de explotación marisqueira para 2017 autoriza a explotación de cadelucha en Cedeira, Corcubión e Espasante

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *