Pan como debe de ser

Pan

Cando me acheguei para facer a foto e preguntar de onde era o pan, eu coñecía xa as dúas únicas respostas posibles, pero finalmente non puiden quedarme so con unha. “Está mesturado -me dixo- Haino de San Pedro e de Carballido”.

Foi antes da cea do Mercado Medieval de Alfoz, que se celebra no recinto do antigo castelo de Pardo de Cela na parroquia do Castro de Ouro (Alfoz), ao pé mesmo da torre da homenaxe que aínda se conserva erguida. Cortaban pan para máis de 700 comensais. Da calidade do mesmo, elaborado cunha mestura de fariña do país e outra procedente de fóra de Galicia, en forno de leña e por procedementos absolutamente artesanais, da boa fe a fotografía. Un pan digno de acompañar os máis selectos manxares na máis esixente das mesas do país servido sobre táboas de madeira a xentes sinxelas, de gustos sinxelos, pero que non cambian ese pan por ningún outro.

Confésolles que con certa frecuencia me da a risa cando leo certas cousas sobre o pan, agora que están de moda na alta cociña a masa madre, as fermentacións longas, a cadratura do círculo… Parece que inventaran algo novo.

Sobre longas fermentacións poderían falarlle a aquel panadeiro do Porriño que tivo que trasnoitar para concederme unha entrevista para a radio, entrevista que gravamos ás catro e cinco da tarde. O home comezaba a traballar ás once da noite para a primeira hora da mañá servir aos seus clientes do Porriño e Vigo pan acabado de facer nun forno de leña tradicional. Coma él son centos os panadeiros galegos que cada día sacan do forno un pan marabilloso, sen máis ingredientes que fariña, auga e sal, con masa madre e levadura e moito esforzo.

Mágoa que non todos lles recoñezamos o mérito

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *