Celebración en Pedro Roca

Crema de grelos con panceta y vieira

Crema de grelos, panceta, vieira

Elixir restaurante para celebrar dous cumpreanos, un infantil e outro xuvenil, no que darnos todos unha homenaxe pero tendo en conta de que hai un comensal que aínda non se abriu a tódalas delicias da cociña e outro que non aprecia especialmente peixes e mariscos resultou, finalmente, máis fácil do que parecía a priori: Pedro Roca. Eu ofrecín varias alternativas, pero decidiron os demais.

Digo por adiantado que lle teño un especial aprecio a Pedro, tanto que de xogar a cociñeiros eu sempre elixiría o seu rol porque nel estaría sempre cómodo e a gusto. Ademais dun cociñeiro excepcional, capaz de facer unha marabilla con tres ou catro ingredientes (algo común a moitos outros cociñeiros galegos), Pedro é un sabio en materia de cociña tradicional e de produtos galegos, cousa que ás veces ata me chincha un pouco porque sabe máis ca min, pero ao final sempre levo a picazón ao terreo positivo de quen está interesado en aprender cada día algo novo.

Encargar a comida foi tan sinxelo como seleccionar o local. Menú do mercado para os maiores, mentres os homenaxeados buscaron na carta as súas preferencias. “Pódesme facer unha milanesa“, preguntou con total naturalidade Daniel, que despois paparía un espléndido entrecot aplanado e empanado.

“¿Estades seguros?¿Atrevédesvos con el?” preguntou Pedro cando pedimos o menú degustación, tal vez lembrando a conversa de poucos días antes (cando estiven alí con Gago gravando para a TVG) en que eu dixen que os menús degustación galegos para a comida ían cumpridos e á cea sobraballes un prato (penso que en realidade Pedro sempre fai esa pregunta, porque non é a primeira vez lla escoito).

Pero atrevémonos, inda que que chegamos ao final fartos coma pepes. Ou coma curas, que case é dicir o mesmo. Un, que ese día non estaba no rol de xornalista nin de blogger, esqueceu na casa a cámara fotográfica boa e, coa compacta que sempre leva no peto, esqueceu fotografar parte dos pratos, cuestión pola cal so van co post as fotos dalgúns platos.

Despois duns aperitivos (as máis que famosas améndoas fritas de Roca, deliciosas, uns petiscos de mousse de peixe, manteiga da Capela para untar, moito máis galega que os aceites de oliva ao uso, e uns roliños de filloas de anchoas e pementos) comezamos coa terrina de foie e mazá caramelizada.

A terrina de foie é ben coñecida por todos e non ten máis misterio, pero a mazá caramelizada que a acompaña é un portento que, maese Roca, eu comería a culleradas despois de calquera comida, na cea, na recea, na merenda ou co almorzo, póñame vostede un tuper por favor, e déixeme ser feliz un anaco.

De seguido dúas navallas, limpas como unha patena, sen un gran de area, envoltas en xamón e derriba dunhas deliciosas habitas tenras (fabas lobas nalgunhas partes do país).

A crema de grelos con panceta e vieira é un prato de amplas raíces galegas que aquí se mesturan, seguramente para horrorizar aos más puristas da tradición. Porque estamos acostumados a comer os grelos co porco, e incluso os grelos con peixes como a pescada, pero non a mesturar porco e marisco como neste caso. A realidade é que a crema de grelos coa panceta daba o resultado que calquera podería agardar, pero coa vieira, moi pouco feita, case crúa, a mestura resultou fantástica e o molusco na boca comportouse como se fose un touciño do mar.

Despois chegou un choco que era o que parecía. Un choquiño lixeiramente cociñado á prancha, conservando todo o seu sabor propio, sen a potencia olfactiva e gustativa que lle daría máis tempo derriba do ferro quente, pero que leva a que uns chocos á prancha se parezan a uns lagostinos á mesma máis do que deberían. (Xa sei que tería que deixar caer agora a palabra Maillard, que sempre queda interesante, pero non me da a gana).

Digo que o choco era o que debía, pero os fideos negros que estaban debaixo eran un escándalo. Un escándalo de ricos, claro, saborosísimos e melosos. ¡Xefe, poña outra!.

Veu despois un robalo con verduras e pilpil lixeiro que lle gustou ata aos que non lles gusta o peixe. A parte verde uns moi ricos tirabeques case crus, con ese sabor vexetal tan propio deles, que contrastaba moi agradablemente co peixe.

A traca final foi o capón recheo con castañas, orellóns e crema de castañas. Unha textura incrible e un sabor delicioso, e perfectamente conxuntado, de tódolos elementos.

De sobremesas gazpacho de amorodos con iogur, moi fresco e delicado, e biscoitada de chocolate con noces e nata da capela. De aspecto semellante a un brownie, pero moito máis lixeiro, cunha nata como a da Capela que é un prodixio.

O menú praza de abastos ten un custe de 50 euros (máis ive, seguimos coa mala manía de non poñer prezos finais)

Navajas

Navajas con habitas tiernas

Robalo con verduras y pilpil ligero

Róbalo, tirabeques, pilpil ligero

Capon relleno con castañas y orejones

Capón, castañas, orejones

Gazpacho de fresas y yogur

Gazpacho de fresas, yogur

Bizcochada de chocolate con nata de A Capela

Bizcochada de chocolate y nueces, nata de A Capela

4 thoughts on “Celebración en Pedro Roca

  • 08 de Febreiro de 2011 at 19:25 07Tue, 08 Feb 2011 19:25:29 +000029.
    Permalink

    Felicidades a los cumpleañeros, aunque con retraso (perdón).
    Por cierto, en “Dos hombres y un cocido”, faltaba un tercero, que bien podia ser yo (se avisa).
    Abrazos.

    Reply
  • 09 de Febreiro de 2011 at 03:43 03Wed, 09 Feb 2011 03:43:14 +000014.
    Permalink

    Me parece menú evocador.
    Delicioso.
    Pero el cocido que tienes en cabecera, ya no se puede comer, detrás de los ordenadores estamos sedentario,es comida en extinción;)
    Saludos.
    Margot

    Reply
  • 09 de Febreiro de 2011 at 17:48 05Wed, 09 Feb 2011 17:48:01 +000001.
    Permalink

    Me sumo como no, igual que Fran a la felicitación a los cumpleañeros, aunque con mas retraso todavía.

    Abrazos

    Reply
  • 21 de Febreiro de 2011 at 00:23 12Mon, 21 Feb 2011 00:23:22 +000022.
    Permalink

    Me ha encantado, me voy a pasear por tu cocina un rato

    Reply

Deixa una resposta a Ovidio Cancelar a resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *