A última cea

Vieira sobre migas de castaña, cereais e uvas e civet de lamprea con porros é o menú proposto para a Última Cea polos cociñeiros galegos Iago Castrillón e Marcelo Tejedor, os dous con establecemento aberto en Compostela  pero procedentes de extremos opostos de Galicia: Lourenzá e Vigo. Castrillón cociña para Santiago o Menor e Tejedor para Santiago o Maior.

Como adiantara Colineta, El Mundo encargou a doce cociñeiros españois que propuxeran un prato para a Última Cea. O resultado aparece hoxe no Magazine do xornal.

As restantes propostas corresponden a Juan Pablo Felipe (Esencia de gazpacho para San Bartolomé), Fernando Pérez Arellano (Xurelo en costra de pan para San Andrés), Sergi Arola (Platiño de Camaiot, ancas de ra, bacallau e gamba roxa para Xudas Iscariote),  Ramón Dios (Bacallau con pisto manchego, para San Pedro), Rodrigo de la Calle  (Arroz de verduras do deserto para San Xoán),  Fernando del Cerro (Ensalada de espárragos e sasifis con vieiras para Santo Tomás), Víctor Carracedo (Bacalao skrey con torrixa de berenxena e pil pil de clorofila para San Felipe de Betsaida), Joan Roca (Alcachofas con pipas e laranxa para San Mateo), Pedro Larumbe (Carré de año con porra antequerana para San Judas Tadeo), Santi Santamaria (Verduras primaverais mar e montaña para San Simón o Cananeo).

Chócame que Cristo queda en xexún e o título da reportaxe: “Nouvelle cuisine para la última cena”, pero sobre todo choca o pouco que parece que traballaron algúns na busca de relacións entre o seu prato e a historia e os mitos arredor do ágape. A vieira era inexcusable para un Santiago e a lamprea establece un vínculo directo entre o prato proposto e o cadro de Leonardo da Vinci, pero eu agardaba que a Xudas lle preparasen algo con figos ou a San Pedro co peixe que leva o seu mesmo nome e en Galicia coñecemos como Sanmartiño. Di a lenda que as marcas negras que leva a cada lado da cabeza foron causadas polos dedos do Apóstolo. Un pouco máis de traballo nesa liña e unha pequena explicación do porque de cada prato melloraría unha reportaxe certamente orixinal. [lang-es]En la edición en papel los cocineros explican el porque de sus propuestas

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *