Cocido ao baleiro

CocidoUn cocido al año no hace daño, pero es costumbre más sana, un cocido cada semana“. O conto non era así, pero debería.

Despois duns días primaverais semella que volve o inverno e non hai desculpa para non cociñar un bo cocido (gañas e oportunidade hai todo o ano), así que boto man do “conxunto de cocido” que me remitiron de Xamóns A Paradanta e que se compón de dous anacos de lacón, un de touciño entrefebrado (panceta), dous chourizos tradicionais e un chourizo ceboleiro, que tamén é tradicional, pero so de parte do país, fundamentalmente o sur de Galicia.

Botei de menos a cachola, imprescindible nun bo cocido e que tamén comercializa a mesma empresa. O propietario xustifica a súa non inclusión no conxunto polas dificultades técnicas que presenta: os ósos da cachola romperían o plástico con que as carnes veñen envasadas ao baleiro.

O primeiro que destaca ao abrir o paquete é a potencia do aroma de fume que sae do mesmo, xa que as carnes veñen afumadas con leña de carballo e cun punto de curación ideal. Pero o exceso de fume desaparece rápido e despois da cocción a carne conserva ese puntiño de afumado que nos gusta aos galegos, que sempre está presente na carne salgada elaborada no interior do país e que vai desaparecendo segundo nos achegamos á costa, onde o panorama do cocido vese dominado pola carne salpresa, que para nada ofrece no prato os sabores e recendos da curada. Todo ten a súa explicación: o ar húmido da costa non cura a carne coma o ar seco da montaña.

Así que completamos o “conxunto” cun pouco de cachola, galiña, garavanzos, repolo e patacas para completar o prato. As patacas e os garavanzos coceron cos chourizos, mentres o resto das carnes o fixeron en comandita e polo seu caldo pasou despois o repolo. Desgraxados ambos caldos, xuntáronse para dar unha deliciosa, pero potente, sopa de fideos.

Despois chegaron á mesa as carnes, repolo, patacas e garavanzos, todo dunha vez, como nos gusta en Galicia, onde a calidade do cocido se mide pola cantidade e calidade das carnes e as verduras son mero acompañamento. Na Galicia campesiña non é raro ver como primeiro se comen as carnes e despois a sopa, costume que non se limita ao cocido. Pode pasar que primeiro se coma o bisté e despois os macarróns, por exemplo, e se sobra algo que sexa a pasta.

O lacón e o touciño comportáronse na mesa tal e como se agardaba deles: moi ben. Nos embutidos estiveron os extremos do prato. Os chourizos tradicionais parecéronme o menos destacado do conxunto, pero o chouriceiro foi enxalzado por toda a familia. ¡E iso que ao abrir o paquete a pinta non me pareceu a mellor!.

Envasada ao baleiro, como vende Xamóns A Paradanta estes “conxuntos de cocido”, a carne pode aguantar un certo tempo sen que comece a poñerse rancia e sen curarse máis da conta. Unha boa opción para ter na neveira e facer un cocido de urxencia en calquera momento, xa que non se trata de carne moi salgada e polo tanto tampouco precisa de moito tempo de desalgado.

Cada “conxunto” rolda os 900 gramos e custa 10,30 euros na tenda online da empresa, onde tamén se poden mercar touciño afumado, cachucha, xamón, chourizo ou lacón

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *