Baixa o peixe

SanmartiñoO mundo do peixe vive malos tempos, e moi especialmente neste mes de febreiro que xa remata. Parte do problema explícano alto e claro as vendedoras da praza: “En febreiro todo o mundo quere laconadas“. Efectivamente a cousa é así, pero fora de Galicia ese costume desaparece e a demanda de peixe non sofre tal distorsión.

Así que La Voz de Galicia informa de que algúns peixes baixaron ata un 50 por cento nos mercados coruñeses. Non quero pensar como andará a cousa polas lonxas, onde esa baixada tivo que ser moi superior.

Outra pescantina di que a culpa é dos pescadores, que capturan máis do que demanda o mercado. E algo de razón ten porque efectivamente unha boa parte da flota galega non é capaz aínda de autorregular as súas capturas con criterios económicos. Pero non son todos. Exemplos poden atoparse, e moitos, de confrarías que reducen as capturas máximas autorizadas para non saturar o mercado, e so chegan ao máximo en épocas de gran demanda, como pode ser o Nadal ou o verán. É o caso dos buzos de Aldán que andan á navalla.

Do que non se fala case nunca é dos intermediarios. Algúns fan o seu traballo e levan por iso unha parte do valor do peixe. Pero outros non son máis que puros especuladores que mercan nunha lonxa, cargan o peixe nun camión e van vendelo ao outra onde saben que sacarán mellores prezos. Neste caso a información é poder, poder económico.

E ás veces sucede que eses especuladores son os que deciden sobre o traballo dos mariñeiros, cando avisan de que “mañá non vou comprar tal peixe ou marisco”. E o profesional do mar queda na casa e non leva un chico ao peto porque sabe que non vai vender o que capture ese día xa que o especulador vaise preocupar de que ninguén o merque.

Pero pouco a pouco os homes do mar vanse agrupando e co empuxe duns poucos comezan a autorregular o seu traballo e a entrar no mundo da comercialización. Xa falei dos que reducen capturas diarias para non saturar o mercado, pero tal vez o gran exemplo que temos hoxe no país é Lonxanet, que vía internet leva o peixe directamente da lonxa á súa casa. No capital de Lonxanet están representadas varias confrarías galegas e unha parte dos beneficios dedícanse a impulsar melloras no mundo da pesca.

Tamén hai que salientar iniciativas con marcas de calidade como Polbo das Rías, que identifica todo o polbo captura de forma artesanal e en augas galegas pola flota de Bueu (Pontevedra). Ou os percebiños de Baiona, que antes so servían para estragar o mercado e agora se venden en lata, e con gran éxito fora de Galicia, como se puido ver no Forum Gastronómico de Xirona ou antes no Forum del Mar de Cambrils (Tarragona). Á lata non van os bos percebes de Baiona, senón os pequenos, os moi longos e os que non teñen a textura dos mellores. Antes vendíanse en lonxa a prezos de saldo e iso repercutía á baixa sobre os de boa calidade, que os especuladores entenden máis de prezo que de calidade.

Como consumidor pode parecernos interesante que os prezos baixen. Pero se aos economistas lles preocupa que a redución da inflación se converta en deflación e cause unha catástrofe maior que a que xa temos derriba, aos consumidores debe preocuparnos a posibilidade de que os homes do mar abandonen o seu oficio ante a falta de rendibilidade, e a calidade dos peixes e mariscos das nosas costas se vexa substituída pola deses outros que veñen de miles de quilómetros de distancia e, malia os custes de transporte, seguen sendo baratos. Por algo será.

2 thoughts on “Baixa o peixe

  • 28 de Febreiro de 2009 at 14:52 02Sat, 28 Feb 2009 14:52:34 +000034.
    Permalink

    un saludo cordial don miguel.
    quizas la informacion de la Voz,es un poco engañosa….
    porque los precios de los pescadosde la ria apenas han
    variado ,si la bajada de precios le llamar a la batalla de
    las grandes superficies en el pescado “del dia” merluzas a 4€ kilo,lubinas y doradas a 1€ la pieza y rodaballos a 7€ la pieza y ya no digamos las tiendas de congelados que estan haciendose de oro “hoy efertandose” san martiño o como ellos denominan gallo de san pedro a 3€ kilo.
    y todo ello viene de la lonja de vigo “al menos los intermediarios lo compran alli.
    que tal por Girona don MIGUEL?enrique castillo.

    Reply
  • 28 de Febreiro de 2009 at 21:02 09Sat, 28 Feb 2009 21:02:27 +000027.
    Permalink

    Cierto, Enrique. Lamentablemente los consumidores miramos poco las etiquetas de los productos y las tablillas del pescado en particular. Si lo hicieramos podríamos comprobar como todo ese pescado barato procede de lugares muy distantes y no tenemos la más mínima garantía de calidad.
    En las plazas de abastos además aún está muy extendida la costumbre del regateo en el precio, razón por la cual casi nunca hay tablillas, aunque sea obligatorio. Y es una costumbre que tienen que cambiar ya, porque sino las plazas van a morir al mismo tiempo que sus últimas clientas.

    Reply

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *