La Dolores

Si vas a Calatayud pregunta por la Dolores” di ben ás claras a popular xota aragonesa, así que o meu amigo F. parou na vila e preguntou onde quedaba a Dolores a unhas mulleres que estaban na rúa. Nunca tal fixera.

As dúas donas, ofendidísimas, montaron un balbordo ao que se foron sumando veciñas e veciños das casas próximas, nuns casos chamadas polas consultadas en primeiro lugar e noutros atraídos polo escándalo que había na rúa.

Pregunta por la Dolores”, repetían unha e outra vez os congregados arredor de F., cada vez nun ton máis ofendido, ante o que o meu amigo decidiu pregar velas e tentar serenar os ánimos.

Entonces tomaré algo en aquel bar”, dixo sinalando un establecemento ao outro lado da rúa, momento no que un dos congregados de maior idade mandou calar e, cun tono máis relaxado, inquiriu a F.: “¿Pregunta usted por la taberna de la Dolores?. Hace ya tantos años que desapareció que mucha de esta gente ni sabe que existió”, dixo o vello.

O meu amigo non contestou, entrou no bar e pediu unha tila, mentres na rúa a xente se ía retirando ás súas casas marmurando polo baixo.

A historia sucedeu hai moitos, moitos anos. Ou igual non, que eu non estaba alí e so sei o que contaba F. Do que si estou seguro é de que en Calatayud vin por primeira vez na miña vida un congro curado, guindado na porta dun ultramarinos dos que xa poucos van quedando. Semellaba un traballo fino procedente de remotas terras, pero fora curado en Muxía.

NOTA FINAL: rematado o texto anterior busco información sobre o asunto e atópome conque en 1987 (anos despois de que F. me contara a súa aventura) se descubriu que “la Dolores” fora unha muller de carne e óso. E tamén leo que Calatayud conta dende 1999 cun “Mesón de la Dolores” no que antes foi a “Posada de San Antón”.

2 thoughts on “La Dolores

  • 05 de Maio de 2008 at 13:10 01Mon, 05 May 2008 13:10:58 +000058.
    Permalink

    No que se come e durme moi ben, por certo.

    Reply
  • 11 de Maio de 2008 at 11:57 11Sun, 11 May 2008 11:57:54 +000054.
    Permalink

    Yo hace muchos años hice esa pregunta a un vecino de alli que me levaba en su coche:
    – Que pronto se olvidan algunos hijos de la puta de su madre !
    Fue su respuesta – con sonrisa , eso si – , que me enseño a no repetir la pregunta boba en plan pisaverdes
    Hoy dia la DGA (la Xunta de aqui) pretende convertir el Meson de la Dolores en todo lo contrario, en un ‘orgullo nacional’ .
    Pais !

    Reply

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *