Vou poñer unha marca máis no meu xa longo historial de xurado de concursos de tapas, xa que na tardiña do 5 de xuño formei parte do que avaliou as sete tapas presentadas ao concurso celebrado en Antas de Ulla (Lugo) con motivo da celebración da festa do queixo da D.O. Arzúa-Ulloa. No momento de escribir estas liñas nada poido dicir da gañadora do concurso, xa que, como segue sendo habitual na Galicia rural, as mulleres continúan dominando as cociñas.
Probamos as tapas presentadas a concurso e outras fora do mesmo. Cada local podía preparar cantas tapas quixera, empregando os queixos remitidos polo consello regulador da denominación de orixe, que debían ser ofrecidas de balde aos clientes. Pero so unha entraba a concurso, elixida polos responsables do local, e polo menos en dous ou tres dos sete locais participantes me pareceu que ofrecían tapas fora de concurso mellores que as elixidas para concursar.
Probei cousas estupendas, como os roliños de troita recheos de queixo de Arzúa-Ulloa, os bombóns de queixo (cobertura, queixo e azucre) ou as tostas de verduriñas (berenxena, cabaciño, pementos, queixo), todas elas fóra de concurso. Aprendín que pola zona de Antas se fai un tipo de queixo descoñecido no resto de Galicia e do que falarei en canto consiga un deses queixos e a información suficiente; contáronme que a febre do cultivo do espárrago en terras da Ulloa desapareceu ao tempo que as subvencións, porque producíase moito e bo, pero fallou a comercialización. E foi precisamente unha tapa de espárragos, a que máis me gustou de cantas probei (esta en concurso): unta tosta do espléndido pan de Antas, uns espárragos verdes cultivados na zona e un queixo de Arzúa-Ulloa fundido. Naturalmente, non podía faltar un anaquiño de pemento vermello asado, o auténtico emblema da cociña rural galega de festa. Sorprendeume a potencia dos espárragos, a súa tenrura e o ben que combinaban co pan e o queixo.
Curiosamente, servíronnos esta tapa nunha taberna rural na parroquia de Castro de Amarante, onde se atopa o pazo de Santa Mariña, cuxa impresionante lareira aparece fotografada por Sole Felloza na exposición Ao pé do lar. Aproveito para lembrarvos que ata finais de agosto esta exposición se pode visitar no centro cultural de Caixa Galicia en Pontevedra.
Ribadeo de Tapeo, o concurso de tapas da vila mariñana, chega á súa quinta edición cunha participación cada vez maior de locais e público e cunha oferta que mellora ano tras ano. Eu, que xa levo paseado abondo, como xurado, os concursos de tapas de Santiago de Compostela, do Forum Gastronómico, de Lugo, Fene, Ribadeo… comprobo con satisfacción como estes certames están servindo para que a oferta hostaleira se incremente e mellore cada ano máis.
Ribadeo de Tapeo comezou o pasado 22 de maio e rematará o 30. Poucos días despois comezará Santiago(é)tapas, que na súa terceira edición prolonga un pouco a súa duración e se estenderá de do 11 de xuño ao 4 de xullo. Entre outras novidades, o concurso de Santiago incorporará este ano un membro do xurado elixidoa través de Facebook, de maneira que calquera de vosoutros tedes opción de formar parte dese xurado.
En Santiago voume fartar de tapas. En Ribadeo estarei unicamente o próximo sábado, que será intenso, e prometo dedicarlle uns minutos do meu tempo á memoria dun home ao que vin chorar pola emoción de ver o traballo anónimo de toda unha vida recoñecido polo xurado do concurso de tapas de Ribadeo.
A súa tapa gustoulle tanto ao xurado que antes de abandonar o local o felicitamos pola mesma e, ante a nosa sorpresa, dixo emocionado e con ollos nubrados que xamais na súa longa vida profesional ninguén lle dera tal satisfacción. Rematado o concurso volvemos alí para tomar uns viños e algo de comer (lembro un provolone ao forno) e aquel home continuaba feliz, cun rostro radiante, mentres elaboraba as pizzas habituais do local.
Algúns días despois sabería que era un dos premiados no concurso. Eu non estaba alí e non puiden ver a súa cara, pero seguro que se volveu emocionar.
Lémbrome hoxe del porque ao mirar o programa do concurso vexo una nota in memorian. Chamábase José Angel Buchinier Cassara, pero imaxino que os ribadenses o coñecían polo nome do seu local, Don Buchi.
As rúas do Franco e a Raíña seguen a ser zonas de referencia no mundo do tapeo en Compostela, e moi especialmente para os turistas e visitantes da cidade, xa que moitos residentes na mesma tamén visitan algúns locais destacados do Ensanche ou a zona de San Lázaro, unha das máis vitais nos últimos anos.
E se no Franco ou na Raíña vostede pide uns berberechos ao vapor e está atento descubrirá que en moitos locais empregan o chorro de vapor da cafeteira para abrir os moluscos, previamente depositados nunha xerra de aceiro e tapados, ou non, cun pano.
Abastos 2.0, a última incorporación ao mundo da tapa, ou mellor da “cociña miúda” como a eles lles gusta dicir, comezou a ofrecer os seus berberechos express coma unha homenaxe aos clásicos composteláns. “Pero descubrimos que dez segundos de vapor da cafeteira era o tratamento perfecto para uns bos berberechos e xa se incorporaron á nosa oferta normal“, comentan os responsables.
Este é o video, en tempo real, da preparación dos berberechos express que comín eu hai uns días.
Co 25 de xuño chegou a estrea da segunda edición do Santiago(é)Tapas, o concurso no que participan 50 locais da capital de Galicia con 109 tapas, que se poderán degustar ata o 12 de xullo.
Na primeira sesión e con boa compaña visitei catro locais da primeira etapa (Praza do Obradoiro), nos que degustamos un total de nove tapas. O tomate, xurelo e sopa branca do Enxebre sorprenderá a moitos xa que no prato presentase simplemente un tomate pelado e cru sobre unha salsa branca. O peixe está dentro, lembrando un prato xa mítico en Compostela: o tomate kinder de Marcelo Tejedor.
A sardiña, que o ano pasado se converteu na gran campioa do concurso, volve a ter protagonismo nesta edición, neste caso mariñada e acompañada de xelatina de tomate (De Profundis). E se Ácio gañaba o concurso 2008 coa súa sardiña de San Xoán, que onte seguía na oferta de tapas do local (4 euros), este ano presenta uns chícharos con callos de bacallau e unha singular empanada de polbo secoe algas.
Completamos a ruta co revolto campesiño con pementos do convento de Herbón e o gazpacho de amorodos con perla de melónacompañado de torrada de queixo fresco con marmelada de tomate (De Profundis), pionono crocante de ibérico e corazón de mazá (Enxebre) e a tosta de salmón e o arroz mariñeiro do Caamaño
Foto tomada de www.santiagoetapas.com. Empanada de polbo seco
Esta mañá formei parte do xurado da segunda edición do Concurso de Tapas de Fene (A Coruña). Hoxe xulgamos as tapas da categoría tradicional e mañá outro xurado fará o propio coa categoría creativa.
Como non sei cando se fará público o veredicto do xurado, e non quero dar pistas, limítome aquí a amosar as fotos das tapas: lingua estufada, mexillóns á mariñeira, orella de porco, arroz O Roibén, mexillóns en salsa e carne estufada. ¿Abren o apetito, ou?
Actualización 2-04-09
1º Lengua estofada, Bar Malpica
2º Carne asada, Cervecería A Morriña
Cada vez que participo nun concurso de tapas, e xa van tantas ocasións que estou por facer unhas tarxetas que digan “Miguel Vila. Xurado”, sempre expreso a miña inquedanza ante certas preparacións e as dificultades para o seu consumo en horas punta, é dicir, cando os bares están cheos e non hai maneira que achegarse á barra ou a unha mesa para pousar a copa mentres se da conta da tapa.
Para solucionar o problema teño o meu propio sistema, que teoricamente funciona moi ben, pero que na práctica ten un inconveniente grave: como teño que coller a copa con toda a man case polo seu borde e derriba do aro que forman os dedos colocar o prato, o viño ou a cervexa tenden a quentarse.
Tampouco lle din moitas máis voltas ao asunto ata que en Donde el viento nos lleve vin que a solución xa existe; pratos cun burato no que poñer a copa, pinzas para suxeitala ao borde do prato e ata pratos de dedo que me parecen algo complicados de manexar e que deben dar coa tortilla no chan as máis das veces.
Cocidos con algunhas variacións sobre o tradicional, orella de porco con foie e guiso de luras son os gañadores dos premios concedidos polo xurado no 4º Concurso de Tapas de Lugo.
Un ano máis, Cerveceros de España publica a súa enquisa sobre as preferencias dos españois e os galegos á hora do aperitivo. ¡Todos queremos cervexa e aos “Cerveceros” volve a medrarlles o nariz
A “sardiña de San Xoán” do restaurante Acio foi elixida Mellor Tapa no concurso de tapas de Santiago de CompostelaLa “sardina de San Juan” del restaurante Acio fue elegida Mejor Tapa en el concurso de tapas de Santiago de Compostela
Cada vez que participo nun concurso de tapas, e xa van tantas ocasións que estou por facer unhas tarxetas que digan “Miguel Vila. Xurado”, sempre expreso a miña inquedanza ante certas preparacións e as dificultades para o seu consumo en horas punta, é dicir, cando os bares están cheos e non hai maneira que achegarse á barra ou a unha mesa para pousar a copa mentres se da conta da tapa.
Cocidos con algunhas variacións sobre o tradicional, orella de porco con foie e guiso de luras son os gañadores dos premios concedidos polo xurado no 4º Concurso de Tapas de Lugo.
