Estrenando las tapas de Santiago

Con el 25 de junio llegó el estreno de la segunda edición del Santiago(é)Tapas, el concurso en el que participan 50 locales de la capital de Galicia con 109 tapas, que se podrán degustar hasta el 12 de julio.

En la primera sesión y con buena compaña visité cuatro locales de la primera etapa (Plaza del Obradoiro), en los que degustamos un total de nueve tapas. El tomate, jurel y sopa blanca del Enxebre sorprenderá a muchos ya que en el plato se presenta simplemente un tomate pelado y crudo sobre una salsa blanca. El pescado está dentro, recordando un plato ya mítico en Compostela: el tomate kinder de Marcelo Tejedor.

La sardiña, que el año pasado se convirtió en la gran campeona del concurso, vuelve a tener protagonismo en esta edición, en este caso marinada y acompañada de gelatina de tomate (De Profundis). Y si Ácio ganaba el concurso 2008 con su sardina de San Juan, que ayer seguía en la oferta de tapas del local (4 euros), este año presenta unos guisantes con callos de bacalao y una singular empanada de pulpo seco y algas.

Completamos la ruta con el revuelto campesino con pimientos del convento de Herbón y el gazpacho de fresas con perla de melón acompañado de tostada de queso fresco con mermelada de tomate (De Profundis), pionono crocante de ibérico y corazón de manzana (Enxebre) y la tosta de salmón y el arroz pescador del Caamaño

Foto tomada de www.santiagoetapas.com. Empanada de polbo seco

7 comentarios sobre “Estrenando las tapas de Santiago

  • el 26 de junio de 2009 a las 14:00 02Fri, 26 Jun 2009 14:00:20 +000020.
    Permalink

    ben certo é que me une unha vella amizade con Iago, e que non podo ser obxetivo, máis tendo en conta que non vou probar ningunha destas tapas; pero vendo esa foto (que non pode ser outra cousa que a empanada), teño que amosarme sorprendido e impresionado polo resultado: sinxelo e rupturista, orixinal e por descontado sabroso. Ante todo sinxelo,…, impresionante, perfecto.

    Respuesta
  • el 26 de junio de 2009 a las 19:17 07Fri, 26 Jun 2009 19:17:48 +000048.
    Permalink

    O de sabroso…. sacouno só pola foto? Xa me explicará como teño que facer, que aforraría unha pasta en restaurantes. Ás veces o entusiasmo cos amigos fainos esaxerar un chisco, seica….. 🙂

    Respuesta
  • el 27 de junio de 2009 a las 00:12 12Sat, 27 Jun 2009 00:12:30 +000030.
    Permalink

    É evidente que fixen ese comentario porque se trata dunha tapa dun amigo, de todos xeitos podo xustificar o dito: é unha tapa perfecta baixo o meu punto de vista porque responde á tradición galega en concepto e en ingredientes (acabo de miralos na páxina de santiago etapas, non os imaxenei…).
    O polbo é típico na empanada,pero non seco, que si o é na tradicción galega. As algas(que non aparecen na receta, pero si as cita Colineta), responden á un alimento que se están impoñendo en Galicia como importante productora das mesmas, e tamén autóctono. Así que se temos esas láminas crocantes de masa, o polbo seco, as algas que irán escaldadas ou hidratadas (non sei), ademais de cebola caramaelizada que lle da a jugosidad (non sei como se di en galego) necesaria…, temos unha elaboración totalmente nova pero con moito sentido.
    Non me parece desacertado dicir que está bo, se partimos da lóxica que estará ben elaborado, non?, ademais, se tan afeito estás a gastar en restaurantes, digo eu que algo saberás desto de comer, e apreciarar unha elaboración como esta..

    Bueno, e despois de tanta exlicación aclarar que onde vai de dios que non falo con Iago, que eu desta tapa só sei o que vexo e leo, que nin sequera a vou provar porque vivo lonxe de Santiago.
    disque… 😉

    Respuesta
  • el 27 de junio de 2009 a las 09:07 09Sat, 27 Jun 2009 09:07:04 +000004.
    Permalink

    …pois tanto ten se leva algas ou non, é un gran plato mire por onde se mire.

    Respuesta
  • el 27 de junio de 2009 a las 11:29 11Sat, 27 Jun 2009 11:29:42 +000042.
    Permalink

    Non se me mosquee que só era brincadeira. Polo demais eu estou afeito a gastar o menos posible. Só dúas cousiñas: Unha: o polbo seco é tradicional, pero consumíase rehidratado (de alí a sona das polbeiras do interior do país). E dúas: xa sei que son un antiguo e un paleto, pero eu opino sobre unha empanada unha vez que a probo.
    E para que vexa que son un tipo ecuánime direille que bonita si que é (a foto, digo….)

    Respuesta
  • el 27 de junio de 2009 a las 17:23 05Sat, 27 Jun 2009 17:23:30 +000030.
    Permalink

    por dios bendito, señor Esedidió…, non entendo a que veñen tales apelativos para si mesmo, opinar despois de pobar é lóxico, eu so tento dicir que coa información dada é deducible que se trata dunha gran elaboración, se sumamos que teño afinidade co autor, é comprensible que lle poña certo entusiasmo, que se non ¿que gracia ten facer un comentario?

    Respecto ó polbo seco, dicía literalmente no anterior comentario:

    “O polbo é típico na empanada,pero non seco, que si o é na tradicción galega.”

    Ou o que é o mesmo: o polbo é típico na empanada, pero non seco, (senon cocido); que si o é (o polbo seco) na tradición galega.

    E máis nada, que non me mosqueo, o que pasa é os comentarios ás veces non quedan moi ben en tan poucas palabras: por exemplo o comentario que fixen anteriormente respecto a se levaba algas ou non…, estouno lendo agora e… queda como un pouco rotundo de máis…non moi elegante.

    Ala, a seguir ben.

    Respuesta

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *