A rexeneración do polbo

Polo mundo corren múltiples mitos sobre o polbo e nunca se sabe con certeza cales poden ser reais ou non, inda que un teña tendencia a imaxinar a solución real de tales cuestións.

Un dos que máis graza me fai é aquel que di que para cocer polbo hai que poñer na pota unha pataca e cando esta vai cocida o polbo tamén o está. Eu, que nunca vin a unha pulpeira poñer a pataca na cazola, e teñoas mirado con atención nas San Lucas de Mondoñedo, no San Froilán de Lugo e na Santa Minia de Brión, sempre faigo as mesmas preguntas a quen tal afirma:

¿Coce no mesmo tempo un polbo de quilo que outro de tres?, e ¿Cocen no mesmo tempo unha pataca pequena que outra grande? Ou ¿Tódolas variedades de pataca tardan en cocer o mesmo tempo?, ¿O tipo de auga non inflúe?, ¿E a potencia do lume?, ¿Despois de poñer o polbo na augar fervendo recupera esta o estado de ebulición igual nunha vitrocerámica doméstica, por poñer un exemplo, que cos potentes queimadores de propano das ferias?. Demasiadas variables para dar a máis mínima credibilidade á teoría. Eu, cando cozo polbo, faigo o mesmo que as polbeiras: comprobo o seu estado pinchándoo, so que emprego un espeto mentres as polbeiras o fan co gancho que usas para sacalo da caldeira.

Pola contra, un dos mitos que hoxe queda demostrado é o da rexeneracións dos tentáculos perdidos. A foto que acompaña fíxose o domingo 2 de decembro de 2007 no taller de cociña con polbo que impartiu Martín Álvarez no marco do programa “Santiago de Compostela. Repetirás”, e mostra claramente como ese polbo está a rexenerar un tentáculo perdido. A imaxe val máis que mil palabras.

O polbo é galego, pescado con toda probabilidade en augas de Ons ou de Cíes, que é onde maioritariamente desenvolve a súa actividade a flora artesanal de Bueu, da que proceden tódolos polbos usados nos talleres, e que en breve poñerá en marcha o seu programa “Polbo das Rías”.

Un comentario sobre “A rexeneración do polbo

  • el 03 de diciembre de 2007 a las 20:08 08Mon, 03 Dec 2007 20:08:14 +000014.
    Permalink

    Es cierto, siempre se dice que se cuece con la patata o incluso con una cebolla y que cuando esta está cocida,el pulpo también.
    Como bien has demostrado en tu comentario, es un absurdo. Tanto el tamaño, como el tipo de fuego, son variables que nos harán cambiar el tiempo de cocinado.
    La mejor receta: pincharlo y comprobar si está a nuestro gusto, a mi, por ejemplo, algo al dente, que no se pele y que por tanto no esté demasiado blando.

    Respuesta

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *