Ósos de santo e caveiras de azucre

Regreso de viaxe sen moitas gañas de darlle á tecla, pero neste 1 de novembro non quero deixar de lembrar eses doces tan tradicionais e tan nosos como son os ósos de santo e os buñuelos, que polo visto debería denominar chulas, pero para min as chulas son outra cousa.

Así que vou lembrar esas delicias enlazando o que escribía sobre elas hai xusto un ano.

E tamén vou tirar de enlace, neste caso cunha reportaxe que publiquei en Galicia Gastronómica, para explicar a presenza dun galego, Sebastián de Aparicio (natural da Gudiña) na xénese da festa dos mortos mexicana e nas súas caveiras de azucre.

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *