Marcelo forever

A Tuna Compostela xa ten motivo para cambiar o estribillo dunha das súas cancións máis coñecidas, aquela que asegura que “triste y sola se queda Fonseca”.

Porque triste e sola queda Fonseca, a rúa das Hortas, Compostela todo e cantos neste país amamos o bo comer, o bo beber e, por derriba de todo, a amizade sincera. Quedamos tristes e solos porque Marcelo Tejedor, o cociñeiro de referencia na Galicia actual, pecha o seu restaurante. Xa sei que so serán seis meses, e que nese tempo haberá, seguro, a posibilidade de degustar a cociña de Marcelo nalgún outro lugar, pero serán seis meses sen Casa Marcelo, unha das iconas da gastronomía galega actual.

É indubidable que moitos, moitísimos galegos non saben quen é Marcelo Tejedor nin se van preocupar polo peche. O seu número será máis ou menos igual ao do que non lles interesa o mundo da gastronomía. Non é menos certo que do resto, moitos, moitísimos, nunca tiveron a sorte de comer ou cear en Casa Marcelo, que por moito que leve cae unha década aberta so ten capacidade para 30 comensais e os días de apertura son poucos cada semana. Pero tamén é unha realidade que fora de Galicia se un pregunta por un cociñeiro galego nove de cada dez comensais dirán: Marcelo Tejedor.

Poucos dos que pasaran por Casa Marcelo quedaron indiferentes á súa proposta. Unha cociña sinxela, limpa, sen complicacións innecesarias pero plena de sabores, texturas e aromas, froito do permanente traballo de Marcelo e o seu equipo na busca de novas propostas, moitas das cales foron xa clonadas noutros restaurantes do país.

En Casa Marcelo estrélanse os que non está dispostos a comer o que lles manden, que alí non hai carta e o menú é único para os 30 comensais que acolle en cada comida ou cea, e aqueles que non saben saír do bisté con patacas. Os demais gozan intensamente da experiencia.

E se non que llo digan ao Chef Kumalé, xornalista gastronómico italiano afeito a pasar polos mellores restaurantes do mundo, ao que acompañei o pasado mes de xullo nunha cea en Casa Marcelo: “é un mestre, un xenio” dicía despois de cada bocado.

Quedamos, por un tempo, sen Casa Marcelo. Pero o xenio segue. Marcelo for ever.

5 comentarios sobre “Marcelo forever

  • el 18 de septiembre de 2007 a las 22:37 10Tue, 18 Sep 2007 22:37:59 +000059.
    Permalink

    Vaia lamentábel sorpresa que me acabo de levar!

    Agardemos que Marcelo volva o máis de contado posibel porque somos moitos os que admiramos o seu traballo.

    Respuesta
  • el 30 de septiembre de 2007 a las 10:24 10Sun, 30 Sep 2007 10:24:48 +000048.
    Permalink

    “que fora de Galicia se un pregunta por un cociñeiro galego nove de cada dez comensais dirán: Marcelo Tejedor”,pode que grazas á publicidade e marketing esto sexa ou semelle verdade, pero sen dúbida a gran referencia segue a ser Toñi Vicente e apuntaría a outros cociñeiros antes que a Marcelo. A miña experiencia é que posto que ofreces un menú único este debe ser non moi bo, debe ser excepcional sempre. Non se pode baixar o nivel nin permitir certos despistes. Hoxe en día hai moita competencia e un non se pode deixar levar polo nome e o bombo que certos restaurantes se dan, cando non cumpren coas espectativas. Creo que na parte comercial Marcelo é un mestre, esto é indescutibel, pero o importante é dar de comer e preocuparse máis pola comida e o restaurante que polo propio ego. Menos arribismo e mais obxetividade

    Respuesta
  • el 30 de septiembre de 2007 a las 10:46 10Sun, 30 Sep 2007 10:46:11 +000011.
    Permalink

    Cando escribo que fora de Galicia os máis coñecido é hoxe Marcelo Tejedor non digo que sexa o mellor, como ledesma parece interpretar. Non vou entrar en quen é mellor ou peor, que cando se trata de gustos persoais é imposible de medir.
    Respecto a esa petición final de obxectividade, lamento dicirlle que non, aquí non hai nin ten porque haber obxectividade. Esta é unha páxina persoal onde expreso as miñas opinións con total libertade porque non teño que reder contas ante ningún director nin editor. Esta é a miña opinión e punto, pódese compartir ou discutir, que para eso están abertos os comentarios a todo o mundo.
    Como xornalista ademáis direiche que iso da obxectividade é un conto co que moitos tentan enganar ao lector. Dende o momento en que unha persoa decide se unha noticia se publica ou non e que tratamento se lle da, a noticia está xa suixeita a un proceso de total subxectividade. Así que lamento dicir que coa obxectividade pásame como cos reis magos, que xa non creo. Supoño que o mesmo que todo aquel que leve nesto do xornalismo preto de trinta anos.

    Respuesta
  • el 01 de octubre de 2007 a las 19:36 07Mon, 01 Oct 2007 19:36:37 +000037.
    Permalink

    Seguindo o teu velado consello, Miguel, fixemos por ir ó Marcelo antes do peche, e a verdade é que pagou a pena… Foi toda unha experiencia, sen dúbida. Quizáis era un deses días nos que un está aberto a todo, pero a verdade é que facía moito tempo que non disfrutaba tanto nunha comida… E iso, que ver ó cociñeiro pendente de cada xesto ou comentario que fas cada vez que probas un prato mete un pouco de presión…

    Respuesta
  • el 04 de octubre de 2007 a las 16:37 04Thu, 04 Oct 2007 16:37:36 +000036.
    Permalink

    Qué susto levei. Oxalá que sexan só seis meses. Eu, de momento, podo dicir que é o restaurante onde mellor comín en moitísimo tempo, e se non recordo nada mellor de antes, por algo será. Impresionoume a súa cociña e, contestando ó que din por aí arriba, pareceume tremendamente amable explicándonos todo o que lle preguntabamos arredor dos platos, pero sen ser nunca pesado.
    Saúde e noraboa polo bló.

    Respuesta

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *