Sopas frías

Coa calor que vai estes días, presta como nunca unha sopa fría.

Claro que os galegos somos mais afeccionados ao caldiño quente ou a sopa dun cocido de festa, co seu fideo ”entrefino”.

Así que nos custa aceptar a idea esa das sopas frías, e non sabemos moi ben como calificar un gazpacho, unha vichyssoise ou un ajo blanco, por poñer tres exemplos e non un so.

Malia todo, pouco a pouco o gazpacho, que non deixa de ser unha ensalada que se bebe, vai aparecendo nas nosas mesas e nos menús dos nosos restaurantes, da mesma maneira que o polbo á feira ou os pementos de Padrón son habituais nas mesas de países alleos a nos.

O que aínda non se ve case nunca entre nos son outras especialidades frías, coma o ”ajo blanco” do sur de España ou moi clásica vichyssoise.

O ajo blanco é unha especie de gazpacho, iso si, sen cebola, pemento, tomate ou cogombro. Os ingredientes principais desta sopa son améndoas e allo, xunto co imprescindible aceite de oliva. Así que a sopa sabe a améndoas e allo e, si un é soñador por natureza, lémbralle o pasado esplendor da cultura árabe do sur de España, cultura que tanto pouso deixou na cultura española que a súa presenza sigue patente inda hoxe en día, moitos séculos despois da súa desaparición. ¿Ou de onde pensan que ven o gusto dos galegos polas tortas de améndoa senón é da influencia das cociñas árabe e xudea?.

A vichyssoise non é mais que un puré lixeiro de porros e patacas, servido frío. E inda que o nome soe a francés e lembre a cidade de Vichy, o certo é que a sopa naceu en Nova York, en 1917, da man do chef do Hotel Riz-Carlton, chamado Louis Diat. Este Diat era, naturalmente, francés de nación, como unha boa parte dos cociñeiros que cementaron a cociña norteamericana do século XX.

Vai, pois, a vichyssoise camiño dos 90 anos, que so lle faltan seis meses para, e consérvase ela tan fresca.

Dicía ao comezo que os galegos non estamos moi afeitos ás sopas frías, pero teño que dicir agora que tampouco as rexeitamos cando nolas ofrecen. Na pasada edición do Salón da Alimentación do Atlántico, celebrado en Silleda, un cociñeiro andaluz, no stand da Junta de Andalucía, sacaba cada pouco unha gran bandexa con pequenas probas de ajo blanco e salmorejo cordobés (semellante a unha sopa fría de tomate) que duraba o que un merengue a porta dun colexio.

Ninguén reclamou.

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *