“Excelente” es la calificación oficial otorgada por el consejo regulador de la denominación de origen Rías Baixas a la cosecha de 2007. Según su presidente, José Ramón Meiriño, la decisión “fue muy meditada, no porque se hubiera discutido la calidad de la añada, sino porque se pretende buscar parámetros que nos obliguen a ser mucho más exigente en la calificación de nuestros vinos”.

Según el departamento técnico del consejo regulador, en los vinos de 2007 destaca la “excelente graduación y un niveles de acidez muy bien equilibrados”, con rendimientos uva/mosto inferiores a los de años anteriores y “mostos muy aromáticos y con buen equilibrio grado-acidez”. En la calificación también se tuvieron en cuenta otras evidencias, tales como los premios concedidos en este año a los vinos de la denominación de origen.

Mañana en “Arroz con chícharos” (Cadena SER Galicia) hablaremos de estos temas con José Ramón Meiriño, presidente del consejo regulador, que el pasado miércoles en Madrid, en el transcurso de la presentación de la añada a los periodistas gastronómicos madrileños destacaba el incremento de las exportaciones de Rías Baixas registradas en el último año: un 60 por ciento más que el año anterior.

Entre joyas

En el reciente viaje por el Ampurdán visité las instalaciones de Vins i Licors Grau, en Palafruguell, el segundo distribuidor de vinos y licores de España por volumen de negocio. Doce millones de botellas salen cada año de sus almacenes camino de restaurantes, tiendas y supermercados. Y también de los domicilios particulares, ya que la firma dispone de una tienda abierta al público en la que ofrecen más de 8.000 referencias de vinos y licores.

Uno de los espacios más destacados es el destinado a lo que los propietarios denominan “grandes vinos” con, naturalmente, grandes precios. El espacio de los grandes vinos está climatizado, con 17 grados de temperatura estable y humedad controlada. Las mismas condiciones tiene el almacén de 1.200 metros cuadrados donde se guardan las botellas destinadas a reponer las que se venden en la tienda. Más de 6.000 euros marcaba la botella más cara, de la que ni me molesté en anotar la marca ya que no he previsto comprar ninguna caja de él en los próximos días.

Como no podía ser de otra manera, entre los grandes vinos de Vins i Licors Grau había también una representación de caldos gallegos. Pequeña pero escogida: Organistrum (Rías Baixas), As Sortes (Valdeorras) y Emilio Rojo (Ribeiro). En el almacén de grandes vinos también vi cuatro cajas de Nora (Rías Baixas), referencia en la que no repara en la tienda. El Organistrum, ya se ve en la foto, se cotizaba a más de 14 euros, mientras que As Sortes supera los 21 y el Emilio Rojo los 24. En el almacén no había precios, así que no sé a cómo iba el Nora.

Me sorprendió encontrar en esa parte de la tienda un vino dulce de marca “De puta madre”, así que no me pude resistir a hacer la pregunta graciosa del día: “¿Habrá entonces un ‘El vino que venda Asunción’?”. “No, ese no hay” fue la respuesta de mi acompañante, uno de los cuatro propietarios del negocio.


Jersey é unha pequena illa británica emprazada no Canal da Mancha, con menos habitantes que Santiago de Compostela e unha economía baseada nos servizos, xa que se trata dunha zona moi turísitica.

Nesta serie de sellos amosan catro das delicatessen locais:

  • Sopa de congro con pétalos de flores
  • Mazás asadas especiadas
  • Ostras
  • Bean Crock: fabas postas a remollar o día anterior que se cocen nuha cazola de barro con cebolas, vexetais e porco. Foi o almorzo típico da zona, pero agora sérvese máis na cea.

Hoxe tócalle o turno aos sellos gastronómicos de Albania, una país europeo bastante descoñecido para nos. A mellor, pero escasa, referencia sobre a súa cociña, atopeina na web da asociación Albania 2001, en francés. Na wikipedia podemos atopar información en galego sobre o país, pero non sobre a súa cociña e gastronomía.

Seguindo coa recentemente encetada sección de filatelia, presento hoxe esta edición portuguesa, correspondente ás Illas Azores, de dous selos nos que o motivo é o polvo guisado, cuxa receita se explica en portugués e inglés.

De seguido reproduzo a receita, no seu portugués orixinal:

“Tomase un polvo, despois de bem “verdascado” (batido com um pau redondo sobre uma superficie lisa), lavado e escorrido, cortase en pedaços e vai ao lume num tacho com um pouco de azeite, cozendo apenas na água que destila, em lume brando, mexendo para nao pegar.

Fazese um reforgado com azeite, cebola, alho, louro, massa de malagueta e salsa. Quando este fica pronto junta-se-lhe o polvo e o caldo em que cozeu. Estando o polvo macio, rega-se a pouco e pouco con vinho de cheiro. O último tempero é o sal. Querendo, incorporam-se no tacho, antes do final, batatas aos cubos pequenos.”

Dun tempo a esta parte, entre os non iniciados a filatelia está de capa caída por mor do caso do Forum Filatélico.

Pero os coñecedores deste mundo, afeccionados ao coleccionismo filatélico, seguen adiante coa súa paixón, que en principio non é a miña. Mais miren por onde, dende hai algúns días son propietario dunha estupenda colección de selos dedicados á gastronomía. Cada ano os países europeos fan unha edición especial de sellos dedicados a un tema concreto. En 2005 tocoulle o turno á gastronomía, así que este verán fun obsequiado por meu irmau, filatélico con posto de venda na Plaza Mayor de Madrid, con esa colección completa que, pouco a pouco, irei amosando nesta nova sección de Colineta.

Por azar inaugura a serie este selo de Xeorxia, un dos países da antiga Unión Soviética, que nos amosa o seu pan tradicional e a maneira de preparalo. Algo de información, en inglés, sobre a cociña xeorxiana pode atoparse aquí.


© 2007 Colineta | Curved 3-Columnas por Felix Ker & JustSkins.| Traducido por Trazos Web & Arquitectura