Asisto atónito estes días á campaña de marqueting que algunhas marcas comerciais montan para este comezo de setembro arredor da redución do emprego de bolsas de plástico, algo xa previsto polo Plan Nacional Integrado de Residuos. Sorpréndeme que a mesma empresa onde hai so uns poucos días querían meterme nunha bolsa de plástico algo que xa viña envasado en plástico e con una cómoda asa para transportalo, agora anuncie que en breve vai deixar de dar bolsas.
Conste que me parece moi ben que se racionalice o uso destas bolsas. Eu teño unha longa experiencia en meter dous ou tres produtos máis naquelas que a caixeira de quenda dera por completas, téñoas escoitado mil veces dicir que non as cargue máis, que van romper, ou suxerir meter unha bolsa dentro de outra para mellorar a resistencia. Como vivo no rural e teño que ir facer a compra co coche, no meu maleteiro hai toda unha colección de bolsa de tela, a última unha que chegou en xullo procedente de Estados Unidos e que resulta un portento pola súa capacidade e resistencia.
Agora ben ¿deixar de dar bolsas nos supermercados vai repercutir positivamente sobre o medio ambiente?. Teño as miñas dúbidas. As bolsas de supermercado que chegan á miña casa sempre se reempregan para mandar ao contedor o lixo inorgánico, asegurando ao mesmo tempo o reciclado de tal bolsa. Se non teño as do supermercado terei que mercalas, así que ao lixo vai seguir indo o mesmo número de bolsas, e a facturación do supermercado vaise incrementar con todas as que me vendan a min e a vos, que estaredes nas mesmas. Ademais, parece que van aforrar cinco millóns coa medida, así que todo vai ser mellorar a conta de resultados.
A cousa non é nova. Hai xa anos que algúns supermercados de baixo custe non dan bolsas de balde. Se as queres págalas. Hai menos tempo, algunhas cadeas fano ao revés: se non levas a bolsa abono na túa conta o seu custe. Os dous sistemas están ben, pero non son a solución, especialmente cando se fabrican bolsas para supermercado biodegradables, empregando fécula de pataca e outros tubérculos como materia prima. Estas si que son reciclables, xa que ao final da súa vida útil poden converterse en fertilizante para abonar os tubérculos cos que fabricar outras novas. E supoñen postos de traballo.
O problema real non está na bolsa (especialmente empregando estas biodegradables), senón no que vai dentro dela. Miren ben ao seu redor no supermercado e comprobarán como as madalenas, por poñer un exemplo, veñen envoltas unha a unha nun plástico, despois moi colocadiñas nunha caixa de cartón que, á súa vez, se envolve noutro plástico para que en caixa nola metan nunha nova bolsa. E así todo.
Hoxe fun mirar a Alcampo, que xa leva tempo cunha campaña que propón ao cliente meter máis produtos en cada bolsa para reducir o número de estas. Mal intencionado, achegueime á zona das carnes, que cada vez máis se venden precortadas e embaladas. Aquilo era o reino das “barquetas” de polistireno, que tamén é un residuo que debemos reducir e que inevitablemente vai á bolsa do lixo. O que vin daba medo: una barqueta contiña exactamente 112 gramos de carne de tenreira para carpaccio. A barqueta e o plástico que a envolvían pesaba 14 gramos. Total 126 gramos. O envoltorio era máis do 10 por cento. Algún día farán unha nova campaña de marqueting con eles.