Os clientes máis selectos dos voos intercontinentais da aeroliña Britihs Airways poderán beber un viño galego, en concreto un Rías Baixas da subzona do Ulla, despois de que a adega Castro Brey gañara un concurso para o subministro de 26.000 botellas de Sin Palabras un monovarietal albariño producido en Camanzo, no concello pontevedrés de Vila de Cruces.

Castro Brey é unha adega familiar que dispón de 12 hectáreas de viñedo en Camanzo, con cepas de albariño que superan os setenta anos de idade. Alí producen varios albariños monovarietais (Castrobrey, Señorío de Cruces, Castro Valdés) así como o Señorío das Regas (albariño, treixadura, godello e torrontés) e Castrobrey tinto, elaborado con caíño e mencía.

O Sin Palabras é a última creación da adega, que xa aparece entre os viños puntuados por Parker (86 puntos) e recibiu unha medalla de plata polo Castro Valdés na pasada edición de Iberwine, celebrada en Miami no pasado mes de outubro e na que so se concederon 40 medallas entre un total de 2.000 viños participantes.

Esta nova primicia de Colineta poderedes ampliala o próximo domingo escoitando Arroz con Chícharos (Cadena Ser Galicia, 12,30 horas), programa no que entrevistaremos a Ramón Blanco, responsable da adega

Foto: www.castrobrey.com

Finalmente non puido ser e a segunda edición do Concurso Internacional de Cocina Dulce C3, patrocinado por Valrhona, foi gañado por Silvia Ginard Moll, de Es Baluard, en Palma de Mallorca, co prato chamado Special Ghana Spice.

Os cociñeiros galegos Iago Castrillón (restaurante Ácio, Santiago de Compostela) e Xesús Hevia (Casa Pardo, A Coruña) estiveron ata o último minuto na terna de gañadores, inda que finalmente o xurado se inclinou pola concursante maiorquina

Os premios gastronómicos máis prestixiosos que se conceden en Galicia ocupan esta semana aos dous xurados encargados dos mesmos. O mércores 21 correspondeu a elección dos restaurantes galardoados nos Premios de Gastronomía de Galicia e o venres fállase o Premio Nacional de Periodismo Gastronómico Álvaro Cunqueiro.

O cociñeiro radicado en Ourense Flavio Morganti (restaurante Galileo, Pereiro de Aguiar, Ourense) é o galardoado co premio de gastronomía pola súa achega e potenciación da cociña galega. Sen dúbida o éxito do seu libro Vacas, con repercusión non so en Galicia e España senón tamén a nivel internacional, estará detrás do galardón. Tamén foi galardoado o Mesón Galego Antoxos de Torremolinos (Málaga) pola súa promoción da cociña galega en España. Finalmente foi distinguido o labor da IXP Lacón Galego.

Tamén se outorgaron os galardóns dedicados a recoñecer o labor de toda unha vida á fronte dos fogóns, que corresponderon a Matilde Rodríguez (restaurante Don Quijote, Santiago de Compostela), María Fouz (de O Recuncho de Pepe e María, Castroverde, Lugo), Rosario Sandianes (de Pazo de Monterrei, Pereiro de Aguiar, Ourense) e Victoria Eugenia García (restaurante Casa do Manco, Agolada, Pontevedra). Como ven sendo habitual, os recoñecementos ao labor de toda unha vida recaeron un ano máis en catro mulleres, deixando patente a importancia das mesmas á fronte das cociñas dos restaurantes máis tradicionais de Galicia.

Foto: Flavio Morganti e Martín Berasategui, na presentación da marca de calidade Vac.1

Chef RiveraUn lector, interesado polo timbal de lamprea de Chef Rivera, pídeme a fórmula da masa da empanada galega e ponme, certamente nun apreto por dúas razóns principais:

1. Non son eu, precisamente, un gran facedor de empanadas.

2. Non existe unha fórmula da masa para a empanada galega, senón múltiples fórmulas, case diría que tantas como persoas que a fan.

A empanada é unha das miñas asinaturas pendentes na cociña, asinatura especialmente suspensa por tratarse dunha elaboración pola que teño unha especial debilidade e porque, ademais, vivo nunha zona (próxima a Compostela) onde as empanadas que poido atopar á venda non me satisfán especialmente. Cando na miña casa queremos comer unha boa empanada sempre imos ao mesmo sitio: Churume, en Área Central. A diferenza co resto é moi notable.

Andando Galicia pódense atopar empanadas de masa moi gorda e de masa moi finiña, case inexistente. Ás veces a masa non é máis que pan, outras veces ese pan grámase (vólvese a amasar) con aceite do recheo (mexunxe, zaragallada, son moitos os nomes que recibe), noutras o aceite vai á masa dende o primeiro momento, tamén hai a que leva leite, ovos… como dixen, unha para cada casa. E pódese amasar con fariña de trigo, ou de millo, ou con mestura de centeo.

Hai xa 15 anos Fina Casalderrey e Mariano García publicaban O libro da Empanada que leva como subtítulo Historia, cultura e 107 receitas. Máis de 40 receitas son de diversas masas. O libro segue á venda despois de ser reeditado.

Persoalmente, a masa que máis me chamou a atención nos últimos tempos, pola súa sinxeleza de preparación e o delgada e renxente que despois resulta foi a que preparou Beatriz Sotelo (do restaurante A Estación, Cambre, A Coruña) no taller Merco e cociño con… incluído no programa Santiago Repetirás.

Beatriz mesturou 550 gramos de fariña, 220 gramos de aceite de oliva suave, 1 ovo, 10 gramos de sal, 220 gramos de leite e pemento doce (sen medir). Amasou moi ben engadindo a fariña necesaria para obter unha masa que se despegaba das mans e deixou repousar, tapada, uns 10 ou 15 minutos. Na receita escrita por Beatriz deberían ir 75 gramos de masa madre, pero como non a tiña foi sen ela e sen ningún tipo de lévedo. O aceite e o pemento doce substituíron ao aceite de allada que figura na receita escrita.

O resultado foi estupendo. Así mo pareceu a min e aos 20 participantes no taller. E penso que máis ou menos a mesma elaboración levaba a masa da empanada que Xosé Cannas (do restaurante Pepe Vieira Camiño da Sorte, Poio, Pontevedra) preparou no Forum de Cambrils.

Pero como o lector que me pide a receita da masa de empanada relaciona esta co timbal de lamprea de Chef Rivera, vou reproducir de seguido a fórmula da masa de dita receita, que o cociñeiro padronés publicou no volume O Sar. Santiago das Guías Gastronómicas de Galicia, que hai algún tempo editou La Voz de Galicia.

Os ingredientes que relaciona Chef Rivera para a masa do timbal son os seguintes: 1 quilo de fariña, 50 gramos de lévedo, 100 gramos de manteiga, 4 ovos, auga e sal.

Elaboración (copio literalmente: “La masa: se forma un volcán con la harina y se añade la levadura, la mantequilla pomada, los huevos, el agua y la sal. Se mezcla  y se trabaja bien hasta que la masa tenga una textura homógenea. Se deja reposar en una placa durante veinte minutos“.

Para o resto da elaboración do timbal Rivera explica que hai que limpar a lamprea, quitarlle o fel e a tripa e darlle uns cortes, recollendo todo o sangue. De seguido facer un sofrito con cebolas, porros, allos tenros e allos que se friten en aceite de oliva suave. Engádese despois viño albariño, azafrán e o sangue da lamprea, loureiro, perexil, sal e pementa. Déixase reducir cinco minutos.

Esténdese a metade da masa e con ela cóbrese un aro de 28-30 centímetros de diámetro. Ponse no fondo a metade do sofrito e derriba a lamprea formando un círculo. Cóbrese co resto do sofrito e tápase coa outra metade da masa. E ao forno: 50 minutos a 160 grados.Chef Rivera e o seu fillo Alejandro troceando un timbal no taller que realizaron en Santiago Repetirás en marzo de 2008

Actualidad

    sígueme en Twitter

    © 2007 Colineta | Curved 3-Columnas por Felix Ker & JustSkins.| Traducido por Trazos Web & Arquitectura