Os primeiros pementos de Herbón xa están no mercado, aínda que polo momento non son nada fáciles de atopar. Váianse acostumando á denominación “de Herbón” que é a elixida para a futura Denominación de Orixe Protexida Pemento de Herbón que tentará poñer algo de orde nun mundo absolutamente dominado polos piratas.

Como dixen, os primeiros e auténticos pementos de Herbón comezan a saír ao mercado, pero os falsos non o abandonan en ningún momento. Está mañá andei pola parroquia padronesa de Herbón e puiden ver moita actividade en invernadoiros e terras ao ar libre. Xente dedicada fundamentalmente á plantación de pementos.

E como en Padrón estaba todo pechado (imaxino que é festa local), entrei no primeiro supermercado que atopei ao outro lado do río, en Pontecesures, concello incluído na futura D.O.P, xunto con Padrón, Dodro, Rois e Valga.

Alí, no supermercado, atopei estes “pementos Padrón”, coa etiqueta pegada que anuncia que “no pican”. “Vaia, en Cambados xa comezaron a sacar pementos masivamente”, pensei ante a etiqueta de HortaSalnes, así que merquei unha bolsa consciente de que non eran pementos de Padrón o que levaba, pero imaxinando que era galegos. ¡Iluso!

Só cando cheguei á casa se me ocorreu mirar o resto do etiquetado. Unha etiqueta adhesiva de papel, estratexicamente situada pola parte de abaixo do envase, anuncia que se trata de pementos marroquís. Así que me mosqueo e penso que o único que me falta é que me enganen no peso.

A etiqueta anuncia 200 gramos de peso neto, é dicir, 200 gramos de pementos. Retiro o plástico que os envolve e poño a caixiña na balanza da miña cociña: 196 gramos, dos que hai que restar os 11 que pesa o envase, así que levei 185 gramos, un 7,5 por cento menos do que me prometeron.

A caixa custou 1,15 euros, así que paguei o quilo de pementos a máis de 6,2 euros. As distribuidoras que mercan pementos en Herbón para envasalos pola súa conta e vendelos coa súa marca pagaron o ano pasado entre 60 e 90 céntimos o quilo, máis ou menos, así que o negocio é redondo.