Por un estraño atavismo, tódolos anos acabo escribindo sobre a lamprea da mesma maneira que cada Entroido o fago sobre as follas de limón, inda que neste caso non se trata de atavismo senón de intención pura. Así que sentado ante o teclado para escribir o artigo de hoxe, o primeiro que fago e revisar os meus arquivos para ver que lles contei o ano pasado sobre un peixe que cada día me parece máis extraterrestre. E atopo un artigo titulado “Lamprea por prescrición facultativa” no que falo do emperador romano Tibeiro, de Picadillo, do prezo da lamprea e das súas cualidades, as positivas e as negativas, na nosa dixestión.
Como poden ver, xa van os primeiros 636 carácteres escritos e non hai marcha atrás, así que prepárense a escoitar falar da lamprea. Sospeito que nun futuro próximo poden chegar grandes novas sobre a “comepedras” dende terras afastadas, pode que Cataluña, pode que Xapón, pero deus queira que sexa o primeiro país e no o segundo, que cando aos xaponeses lles entra algo polo ollo non reparan en gastos. E como son moitos e cun nivel adquisitivo superior ao noso, poden deixarnos compostos e sen lamprea. Lee el resto de esta entrada »
