Cando a mediados de abril se presentaron as Guías Gastronómicas de La Voz de Galicia, e á vista do número 1 dedicado as terras do Sar e Santiago, recomendei a súa adquisición, pois parecíame un traballo espléndido.

Van xa os nove primeiros libriños. Sígueme a parecer un bo traballo, pero xa non tan espléndido como ao comezo. Sinxelamente porque falta rigor, moito rigor.

Non pode aparecer no apartado da cociña de autor, atribuído a un ou unha cociñeira do sur de Galicia, unha receita que é común en prácticamente tódalas casas da Mariña de Lugo, como son as chulas de pan con leite e canela.

Pero o que menos me convence é o apartado de receitas de “cociña tradicional”. ¿Qué queren dicir con “tradicional”?. O Dicionario da Real Academia Galega di que tradicional é “o referente á tradición dun pobo ou propio dela”. E tamén di que tradición e o “conxunto de usos e costumes antigos propios dun pobo, transmitidos de xeración en xeración e o feito mesmo de serén transmitidos”.

Unha parte importante das receitas que aparecen como tradicionais non responden a tal categoría, porque naceron onte á tarde e para nada son de uso popular.

A mellor mostra un botón: a guía de hoxe, dedicada a Meira e a Terra Chá.

Como tradicionais preséntannos as seguintes dubidosas receitas:

- Crema de nabos al pimentón.

- Níscalos a la sartén

- Estofado de ciervo

- Berzas marinadas

- Conejo con grelos y nabos

- Ensalada templada de pulpo

- Revuelto de grelos con langostinos

- Revuelto de bacalao con verdurita sobre crema de calabacín

- Almejas en salsa verde con algas marinas

- Lomos de merluza en salsa de ourizos

- Pudín de chocolate sobre crema inglesa

- Mousse de chocolate