Fabas, xudías, feixóns… ¿tan difícil é distinguir unhas de outras?.

Semella que si.

Onte miraba o telexornal da TVG e unha reporteira informaba sobre os preparativos da Brilat antes do seu traslado a Afganistán.

Nun momento determinado fala do que comen os soldados. A reporteira di que entre os alimentos van “feixóns verdes con chourizo” mentres a cámara amosa unha lata etiquetada en castelán que di: “Judías con chorizo”.

Evidentemente naquela lata non había “feixóns verdes”, senón “fabas”.

Outro exemplo recente. Número seis das Guías Gastronómicas de Galicia que publica La Voz de Galicia. Na guía dedicada á Mariña (Central e Occidental) fálase das fabas que chaman de Lourenzá por moito que máis da metade da produción proceda do Valadouro, Foz, Ribadeo, etc.

No apartado “productos de la tierra” e dise que “En la localidad de Lourenzá existe uno de los productos más populares de toda A Mariña Central y, quizás, de todos los mercados de la Península: las habas”.

En Lourenzá e na Mariña se hai “habas” han ser de bote. Alí o que se produce, cunha calidade espléndidas son as “alubias”, “judías blancas” ou como lle queiran chamar en castelán. O produto que en castelán se chama “haba” (Vicia faba) non está sequera emparentado co que nos chamamos “fabas” (Phaseolus vulgaris).

Máis diferenzas: a Vicia faba é orixinaria do Mediterráneo oriental e xa se consumían no Exipto dos faraóns, inda que so eran alimento dos máis pobres.

As Phaseolus vulgaris son orixinarias de América, e chegaron a Europa no século XVI. Ao comezo eran tan escasas en Europa que so os ricos tiñan acceso ás mesmas.

CONCLUSIÓN: a tradución literal pódenos levar a dicir e escribir grandes parvadas.